DE RISICO'S VAN DE DRAADLOZE REVOLUTIE-2


Redactie Mymobichip, 21 juli 2011.


Share this

De draadloze revolutie kent zijn zegeningen, maar we worden daarmee ook opgezadeld met een onzichtbare vorm van vervuiling waarvan de gevolgen nauwelijks zijn te overzien. Het agentschap van de Wereldgezondheidsorganisatie WHO voor onderzoek naar kanker is tot de conclusie gekomen dat het gebruik van mobiele telefoons mogelijk kankerverwekkendkan zijn voor de mens. Moeten we nog jarenlang wetenschappelijk onderzoek afwachten of kan er nu al iets aan gedaan worden? Gisteren deel 1 over de risico’s. Vandaag het vervolg en slot.

Kinderen en straling

Je zou verwachten dat alles uit de kast wordt gehaald om een dreigende ramp af te wenden. Maar dat valt tegen. Natuurlijk, er zijn wetenschappers, wetenschappelijke instituten, stichtingen en actiegroepen die zich met de materie bezig houden. Speurend op internet vind je er genoeg (zie onderstaande lijst met links).

Binnen de wetenschap wordt gevraagd om en gezocht naar het onweerlegbare bewijs dat er een causaal verband bestaat tussen de invloed van GSM-straling en het ontstaan van bijvoorbeeld kanker. Volgens de huidige wetenschappelijke norm zal dit bewijs alleen kunnen komen uit de vergelijking tussen twee representatieve en onderling goed vergelijkbare groepen mensen waarvan de ene wel en de andere niet beïnvloed wordt door GSM-straling. U zult begrijpen dat hier onpraktische kanten aan kleven. Kent u een plek binnen de bewoonde wereld waar de mobiele telefoon nog niet is doorgedrongen en, zo ja, wie zullen we daar heen sturen?

We zullen het dus moeten doen met de resultaten van onderzoek dat wel degelijk gedaan wordt. En die laten steeds vaker zien dat er wel degelijk iets aan de hand is.

Dat is overigens voor de Gezondheidsraad in Nederland nog geen aanleiding om in beweging te komen. Begin dit jaar wist zij te melden dat er (nog) geen ‘hard’ bewijs was gevonden voor de schadelijkheid van GSM-straling en dat bij mensen die aangeven last te hebben van straling de oorzaak waarschijnlijk ligt bij ‘angst’ voor straling. Het zit dus ‘tussen de oren’. Je zult er maar last van hebben.

Zendmast

Stichtingen en actiegroepen doen intussen hun best om aandacht voor de problematiek te krijgen en mensen bewust te maken. Zij doen absoluut nuttig werk, zijn goed geïnformeerd, maar voelen zich wel ‘roepende in de woestijn’. Twee of drie keer per jaar is er even aandacht in de media, maar dan ebt het weer weg.

Overheid en industrie wachten intussen af. Ook hier is het ontbreken van ‘hard’ bewijs nog reden om voorlopig niets te doen. Terwijl heel Nederland opeens gevaccineerd moet worden tegen de Mexicaanse griep ga je je afvragen of er niet met verschillende maten wordt gemeten.

In de meeste landen om ons heen, met name Frankrijk, België, Duitsland, Oostenrijk en Zweden, worden steeds meer maatregelen genomen of aanbevolen om consumenten, vooral kinderen, in bescherming te nemen. Het Europese Parlement vaardigde onlangs een resolutie uit waarin het vraagt om:

Erkenning voor elektromagnetische overgevoeligheid; Adequate voorlichting voor consumenten en burgers; Strakke voorschriften voor het plaatsen van zendmasten/antennes in woonwijken en in de omgeving van scholen, crèches, ziekenhuizen, etc.; Lagere blootstellingnormen voor elektromagnetische velden; Toepassing van het voorzorgsprincipe (neem maatregelen wanneer daar voldoende aanwijzingen voor zijn, ook al is er nog geen wetenschappelijke consensus).

Maar in Nederland blijft het voorlopig erg rustig.

Je kunt je overigens afvragen of alle voorgestelde maatregelen wel afdoende zijn. Deze zijn hoofdzakelijk gericht op aanpassing van voorschriften en normen om de blootstelling aan elektromagnetische straling te verminderen.

Heel goed, maar wanneer is het laag genoeg? Vooral de biologische effecten treden ook op bij lage stralingsniveaus. Hoelang duurt het voordat het is gerealiseerd en toegepast? Wat is de schade die dan al is aangericht?

Mogelijkheden

Huidige stralingsnormen richten zich voornamelijk op het niveau van de straling. Dit heeft invloed op de mate waarin de straling het lichaam kan binnendringen en zorgt voor opwarming van het weefsel (vergelijk de magnetron). Dat moet inderdaad zoveel mogelijk worden beperkt.

Wat in de hele discussie nauwelijks aandacht krijgt is de toepassing van bestaande technologieën die de ongewenste biologische effecten van GSM-straling kunnen voorkomen.

mobiel straling

Er zijn nieuwe technieken beschikbaar die ingrijpen op de eigenschappen van de straling. Deze worden meestal toegepast in de vorm van een chip of een sticker die op de mobiele telefoon geplaatst kan worden. Deze chips/stickers zijn in staat om elektromagnetische straling zodanig te manipuleren dat deze door het lichaam niet meer als onnatuurlijk wordt ervaren en biologische processen niet meer worden verstoord.

Net zo goed dat het nog niet volledig bekend is via welk biologisch mechanisme straling kan leiden tot ziekte, is het vaak nog niet volledig duidelijk wat deze technieken precies doen. Feit is wel dat veel mensen er baat bij hebben, vooral diegenen die overgevoelig zijn voor straling.

Jammer genoeg worden deze technieken vaak nog niet serieus genomen. Natuurlijk is er ook kaf onder het koren, maar testen en metingen op mensen laten wel degelijk zien dat de biologische belasting duidelijk verminderd wanneer deze technieken gebruikt worden.

Je kunt je afvragen waarom er, naast het bestaande onderzoek naar de gevolgen van straling, niet ook onderzoek wordt gedaan naar de potentie van deze nieuwe technologie. Wanneer ze, naast toepassing op mobiele telefoons, bijvoorbeeld ook een toepassing zou kunnen vinden direct op zendmasten komen we een belangrijke stap dichterbij een uiteindelijke oplossing.

Hier ligt een uitdaging en een kans voor overheid en wetenschap, maar ook voor de industrie.

Kansen

microwaves

Ook binnen de telecomindustrie is er een groeiend bewustzijn ten aanzien van maatschappelijk verantwoord ondernemen. De drie P’s van duurzaam en maatschappelijk verantwoord ondernemen staan voor People, Planet en Profit. De eerste ‘Eco-phone’, zoveel mogelijk vervaardigd uit natuurlijk afbreekbare materialen, is al verschenen. Dit geeft uiting aan het oog voor het milieu, de ‘P’ van Planet.

Aan de ‘P’ van People, een aspect dat nog wel eens over het hoofd wordt gezien, kan worden bijgedragen door het ‘veilig’ maken van mobiele telefoons. De fabrikant die, bij het ontbreken van wetenschappelijke consensus, uit voorzorg op de markt komt met een telefoon, of een effectieve toepasbare techniek, waarbij het schadelijke effect van de straling is gereduceerd, geeft publiek uiting aan haar sociaal maatschappelijke verantwoordelijkheid. Dit zal, gezien de huidige duurzame trend, een competitief voordeel kunnen opleveren (‘Profit’).

Hopelijk wordt de handschoen opgepakt.

Bron:Pluspost.nl

Webshop

Share this




Reageer op dit artikel


LEES DIT OOK

De risico's van de draadloze revolutie-1